Hell Of The Living Dead (1980)

“Hell Of The Living Dead” Ιταλία 1980 του Bruno Mattei (ως Vincent Dawn). Γνωστή και ως Virus. Την είχα βρει σε κασέτα πριν καμιά δεκαριά χρόνια. Τρομερή καφρίλα με τα αγαπημένα μας zombies, 4 πεζοναύτες, μια δημοσιογράφο και άλλα λίγα θύματα. Η σπλατεριά σε όλη της το μεγαλείο! Δείχνει και λίγο βυζάκι! Cult-ίλα επηρεασμένη αρκετά από Dawn Of The Dead, δανείζεται αρκετά στοιχεία όπως και μέρος της μουσικής επένδυσης από τους Goblin.

Carrie (1976)

“CARRIE” ΗΠΑ 1976 άλλη μια σκηνοθετική δουλεία του Brian De Palma βασισμένη σε νουβέλα του λατρεμένου Stephen King. Πρωταγωνιστεί η Sissy Spacek στο ρόλο της αξιαγάπητης Carrie White, ενός κοριτσιού με ικανότητες τηλεκίνησης και με μία θρησκευτικά πωρωμένη μάνα (Piper Laurie). Η νεαρή μαθήτρια είχε την πρώτη της περίοδο στα ντους του σχολείου και μη γνωρίζοντας τι της είχε συμβεί (προβληματική μητέρα) σοκάρετε και ζητάει τρομαγμένη τη βοήθεια των συμμαθητριών της οι οποίες την κοροϊδεύουν μέχρις εσχάτων. Η μάνα της το παίρνει βαριά, το θεωρεί αποτέλεσμα πονηρών σκέψεων! Μια συμμαθήτρια της (Amy Irving) με καλές προθέσεις θέλει να επανορθώσει για την καημένη την Carrie και αναγκάζει τον γκόμενο της να συνοδεύσει την Carrie στο σχολικό χορό. Εκεί μια τιμωρημένη μαθήτρια (Nancy Allen) μαζί με τον γκόμενο της (John Travolta) δοκιμάζουν τα όρια της, μα που να ‘ξεραν τι θα ακολουθούσε… Η ταινία είχε και μία αρκετά συμπαθητική συνέχεια το 1999 (The Rage: Carrie 2) καθώς και ένα remake για την τηλεόραση το οποίο δεν έχω δει ακόμα.

Halloween (2007)

“Halloween” 2007. Το να γυρίσει κάποιος remake αυτό το αριστούργημα του Carpenter, 30 σχεδόν χρόνια μετά, θα ήταν αρκετά ριψοκίνδυνο. Ο  Rob Zombie όμως δεν κώλωσε και διέπρεψε παρά τις κριτικές και τις αναλύσεις του κώλου. Ο Rob Zombie όχι μόνο έδωσε το δικό του στίγμα στην ταινία, αλλά της άλλαξε την Παναγία με την καλή έννοια. Δεν αρκέστηκε στο να γυρίσει απλά τα ίδιες σκηνές ξανά δημιουργώντας ένα απλό αντίγραφο χωρίς νόημα. Ο Daeg Faerch (ο μικρός τα σπάει)  παίζει τον νεαρό Michael Myers που του αρέσουν τα νεκρά ζωάκια. Η μητέρα του (Sheri Moon Zombie) για να συντηρήσει την οικογένεια το έχει ρίξει στο στριπτίζ. Ο γκόμενος της είναι ένα ρεμάλι (William Forsythe) που δεν συμπαθεί ιδιαίτερα τον μικρό. Ο Michael έχει και δύο αδερφές, μία μεγάλη που κλασικά δεν θα ζήσει για πολύ και μία μπέμπα. Όμως δεν αρκείτε στην δολοφονία της αδερφής του… σκοτώνει άλλα τρία άτομα. Όλα αυτά… τη μέρα του Halloween. Ακολουθεί ο εγκλεισμός του σε ψυχιατρείο όπου ο Dr Loomis (Malcolm Mc Dowell) θα τον αναλάβει προσωπικά. Φύλακας στο ψυχιατρείο είναι και ο γνωστός Μεξικανός… Ο μικρός, που δεν βγάζει μιλιά, έχει ως μοναδική διασκέδαση εκεί μέσα να φτιάχνει μάσκες… Ο γιατρός δεν θα βγάλει ποτέ άκρη μαζί του, μέχρι που μία μέρα θα το σκάσει από εκεί μέσα με άσχημες συνέπειες. Στη διάρκεια του εγκλεισμού του ο μικρός θα μεγαλώσει…  θα μεγαλώσει πάρα πολύ. Τον ρόλο του ενήλικου Michael που δεν τρώγεται με τίποτα, αναλαμβάνει ο πανύψηλος Tyler Mane. Εννοείται βέβαια πως δεν πρέπει να χάσετε και το αυθεντικό Halloween του 78 με την μοναδική Jamie Lee Curtis να γράφει ιστορία στα πρώτα της κιόλας βήματα…

House Of 1000 Corpses (2003)

“House Of 1000 Corpses” 2003. Το αριστούργημα του Rob Zombie που ύστερα από χρονοβόρα ταλαιπωρία με τις γαμημένες εταιρίες κατάφερε να την παρουσιάσει στο κοινό. Η οικογένεια firefly τη βρίσκει με περίεργους τρόπους και αποτελείτε κυρίως από serial killers. Μια παρέα που της αρέσει να ψάχνετε, σταματάει στο μαγαζί ενός clown όπου μαθαίνουν για τον μύθο του Dr. Satan. Στο δρόμο μια μουνάρα κάνει οτοστόπ στη βροχή. Την παίρνουν και αμέσως καταλαβαίνουν ότι είναι βαρεμένη. Λίγο παρακάτω ένα λάστιχο σκάει και τη συνέχεια δείτε την επί της οθόνης. Στο σπίτι με τα χίλια πτώματα εμφανίζονται μοναδικοί χαρακτήρες που θα μείνουν στην ιστορία του τρόμου όπως ο Captain Spaulding (Sid Haig), ο πιο γαμάτος clown με τα φοβερά του κοτόπουλα, ο Otis (Bill Moseley) με τις φιλοσοφημένες του φονικές τάσεις, ο αδικοχαμένος γίγαντας Matthew McGrory στο ρόλο του Tiny, η αποκαλυπτική Baby (Sheri Moon Zombie) σύζυγος του Rob Zombie και άλλοι χαρακτήρες που ήρθαν για να μείνουν. Η ταινία μας μεταφέρει σε άλλες εποχές κάπου στο 1977… με Αμερικάνικη γραφική βλαχιά, coca cola, σφαγές, βασανιστήρια, ακρωτηριασμούς, ψυχεδέλεια, έναν ωραίο κώλο και ότι άλλο χρειάζεται για να σου φτιάξει το κέφι. Δεν ξέρω γιατί, αλλά η οικογένεια firefly είναι τόσο συμπαθητική, παρά τις αποτρόπαιες πράξεις της… καμιά σχέση με τις οικογένειες δολοφόνων που έχετε δει ως τώρα! Έχουν ποιότητα! Άσχετο… σε μια συνέντευξη ο Rob Zombie φορούσε μπλούζα “Plan 9 from Outer Space”. Μην πάει και τη χάσετε…

Candyman (1992)

“Candyman” 1992. Μια ταινία τρόμου που στοίχειωσε πολλούς καθρέφτες βασισμένο σε ιστορία του Clive Barker σε σκηνοθεσία Bernard Rose. Ο Candyman ήταν κάποτε ο γιος ενός σκλάβου που εξαιτίας ενός απαγορευμένου έρωτα με μια λευκή γυναίκα δολοφονήθηκε με φριχτό τρόπο κατά τη διάρκεια του οποίου έχασε και έναν καρπό… Η Helen Lyle κάνει μια εργασία για το πανεπιστήμιο πάνω στου σύγχρονους θρύλους. Το ενδιαφέρον της κινεί ο θρύλος του Candyman στον οποίο αρχικά δείχνει δυσπιστία… εάν σταθείς μπροστά απ’ τον καθρέφτη και πεις πέντε φορές το όνομα του τότε θα τον καλέσεις. Η Helen το τόλμησε και μια σειρά από φριχτούς φόνους θα ακολουθήσει… ανατριχιαστική ταινία που δεν θα ξεχάσω εύκολα…

Maniac (1980)

“Maniac” 1980 ΗΠΑ. Ταινία τρόμου με πολύ αίμα του William Lustig με τον Joe Spinell (Frank Zito) στο ρόλο ενός μανιακού δολοφόνου που αφαιρεί απ’ τα θηλυκά θύματα του τα ρούχα και το τριχωτό μέρος της κεφαλής, προκειμένου να διακοσμήσει τις κούκλες με τις οποίες συγκατοικεί. Η ταινία ξεκινάει με ένα ζευγάρι που κοιμάται στην παραλία. Η κοπέλα κρυώνει και στέλνει τον δύσμοιρο εραστή της να πάει να φέρει ξύλα. Αποτέλεσμα δύο κομμένοι λαιμοί και λογικά ένας ευχαριστημένος κατά συρροή δολοφόνος. Μόνο που δεν είναι ευχαριστημένος και ποτέ δεν θα γίνει. Μια γοητευτική φωτογράφος η Anna (Caroline Munro) που θα τον φωτογραφίσει σε ένα πάρκο, θα του εξάψει το ενδιαφέρον με αποτέλεσμα να έρθει σε επαφή μαζί της… Κλασσικό Splatter διαμάντι! Η αφίσα θυμίζει λίγο το περσινό καλοκαίρι… (το Καλοκαίρι που ένας τύπος έκανε μια βόλτα με ένα κεφάλι σε κάποιο νησί του Αιγαίου)

Dracula (1931)

“Dracula” ΗΠΑ 1931. Η νουβέλα του Bram Stoker σε σκηνοθεσία Tod Browning με τον Θεό Bela Lugosi (τον καλλίτερο δράκουλα όλων των εποχών “children of the night…”) και τους Helen Chandler, David Manners, Dwight Frye και Edward Van Sloan. Το αποτέλεσμα είναι ένα αθάνατο αριστούργημα! Ο Κόμης Δράκουλας ζει στον πύργο του στα Καρπάθια και ο Renfield, νεαρός δικηγόρος, ταξιδεύει ως εκεί και φιλοξενείται από τον Κόμη ο οποίος θέλει να αγοράσει γη στην Αγγλία. Οι χωρικοί τρομάζουν από την πρόθεση του Renfield να επισκεφθεί τον πύργο του Δράκουλα και ύστερα από μια περίεργη διαδρομή φτάνει στο κάστρο όπου τον υποδέχεται ο Κόμης. Στη συνέχεια ο δικηγόρος γίνεται σκλάβος του και μαζί θα ταξιδέψουν ως την Αγγλία μέσω θαλάσσης και μέχρι να φτάσουν το πλήρωμα θα έχει αφανιστεί. Ο Renfield αρκετά τρελαμένος, κλίνεται σε σανατόριο και τρώει μύγες, αράχνες και άλλα έντομα. Ο Κόμης δεν χάνει χρόνο και γνωρίζει τον Dr. Seward, την όμορφη κόρη του Mina, τον μνηστήρα της τον John Harker και τη φίλη της Mina, την Lucy η οποία σύντομα θα βρεθεί νεκρή με δύο σημάδια στο λαιμό… επόμενος στόχος του θα είναι η Mina. Ο προφέσορας Van Helsing, ειδικός σε “περίεργα” θέματα, ερευνά την υπόθεση και ανακαλύπτει πως μυρίζει vampire η ιστορία… Η ταινία είχε και συνέχειες με την κόρη του Δράκουλα “Dracula’s Daughter” 1936 καθώς και με το γιο του Δράκουλα “Son of Dracula” 1943 ή ακόμα και με το σκυλί του “Dracula’s Dog” 1978. Οι συνέχειες και τα remake ή ακόμα και παρωδίες δεν σταμάτησαν ποτέ. Το “Dracula: Dead and Loving it” 1995 με τον Leslie Nielsen έχει τρελό γέλιο. Ένα πιο παλιό cult αριστούργημα είναι το “Nosferatu, eine Symphonie des Grauens” του 1921 του F.W.Marnau με έναν Δράκουλα (Max Schreck) τρομερά απόκοσμο…