ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΜΙΣΟΣ, ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΑΙΜΑ… ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΔΕΡΦΙΑ

Η κατάσταση είναι γαμήστε τα ανάποδα. Χύθηκε αίμα αθώων. Άνθρωποι δολοφονήθηκαν σε διεθνή χωρικά ύδατα από ανθρώπους. Βρωμάει υπερβολικά η υπόθεση. Μια φάρα προσπαθεί να προκαλέσει το κοινό αίσθημα εναντίον της με κάθε τρόπο. Θέλει να τη μισήσουν ακόμα περισσότερο. Αν ξεκινήσει και κανένας πόλεμος ας μην απορήσουμε. Ήταν πολύ βαρύ αυτό που έγινε. Υπερβολικά βαρύ. Πήγανε τόσοι άνθρωποι στον άλλο κόσμο χωρίς λόγο. Πήγανε να βοηθήσουν τα αδέρφια τους και τα αδέρφια μας και κάποιοι πήραν εντολή να τους σφάξουν. Τι έχουν στο μυαλό τους? Τι παίζετε? Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα χυθεί αίμα… Πολύ αίμα…  και είναι κρίμα γαμώ τη πουτάνα μου, είναι κρίμα. Αγάπη ρε μουνιά. Αγάπη… που πήγε η αγάπη? Όχι στον πόλεμο ούτε στην αιματηρή εκδίκηση. Πάλι αθώοι και άοπλοι θα σκοτωθούν. Υπάρχουν και άλλοι τρόποι λιγότεροι αιματηροί και πολύ πιο ισχυροί. Αλλά για όνομα του Θεού, άνθρωπε σκέψου… άνοιξε τα μάτια σου και δες με την καρδιά σου. Είμαστε αδέρφια.

Γιώργος Σάπιος

Rest In Peace 2009-2010

Μήνυμα που άφησε το προβατάκι πριν από τη σημερινή σφαγή…

Μ. Τετάρτη 31 Μαρτίου 2010

Εσείς λέτε την Τετάρτη αυτή μεγάλη. Εγώ τη λέω μαύρη. Δέχομαι ότι τα ζώα χωρίζονται σε σαρκοφάγα, φυτοφάγα και παμφάγα. Εσείς είσαστε παμφάγα και δεν σας κατηγορώ. Και εγώ στη σύντομη ζωή μου έχω αφαιρέσει πολλές ζωές. Αμέτρητα ήταν τα έντομα που καταπλάκωσα καθώς περπατούσα και αν θεωρήσουμε ότι τα φυτά έχουν και αυτά ζωή (που έχουν) τότε και εγώ σκοτώνω για να φάω. Ως εδώ καλά. Εγώ όμως και τα αδέλφια μου, δεν έχουμε κανένα έθιμο που να μας επιβάλει μια μαύρη εβδομάδα κάθε χρόνο να δολοφονούμε μαζικά ανθρώπους, σφαγιάζοντας τους, για να τιμήσουμε τον Θεό μας. Εσείς όμως έχετε. Κάνετε νηστεία για να καθαρίσετε δήθεν την ψυχή σας και μετά ορμάτε σε εμάς με περισσή μανία. Σα να σας βλέπω να μαζεύεστε πάνω από το κουφάρι μου και να τσιμπάτε τις πέτσες μου πριν καν ψηθώ. Και δεν έχω καν ωραίο κρέας. Φάτε και κανένα γουρουνάκι το Πάσχα… δεν θα πάθετε τίποτα, ούτε ο θεός σας θα θυμώσει. Έχει και ποιο ωραίο κρέας. Αυτό που με θλίβει είναι ότι δεν γνώρισα ακόμα όλες τις εποχές του χρόνου. Δεν ζητάω εκδίκηση αφού αυτή είναι η μοίρα μου σε έναν κόσμο που ο δυνατός επιβάλει το δίκιο του στον αδύναμο. Καλύτερα ίσως που φεύγω. Σήμερα το πρωί με πήραν από τη μητέρα μου. Εκείνη μου είπε να σταθώ δυνατό αλλά εγώ έκλαιγα όλη μέρα απαρηγόρητο και μόνο ένας σκύλος προσπάθησε να με παρηγορήσει. Τον ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Σε λίγο θα έρθει ο μουστακαλής με το μαχαίρι του και θα μου κόψει το λαιμό. Ας είναι τουλάχιστον τροχισμένο… Ελπίζω να ευχαριστηθείτε τις σάρκες και το αίμα μου. Δεν σας εύχομαι να σας κάτσει στο λαιμό όσο και αν σας φαίνετε παράξενο. Δεν είμαι σαν και εσάς. Κάποια μέρα ίσως τα πούμε και από κοντά. Αντίο.

το θύμα του φετινού Πάσχα