Ένα ποίημα για τη Μακεδονία μας

20181130_190127a

Μανούλα έχουμε πόλεμο
για τη Μακεδονία,
και η ψυχή μου δε βαστά
τούτη την προδοσία.

Ο γιος σου την πατρίδα του
δεν θα την ξεπουλήσει,
με λίτρα απ’ το αίμα του
το χώμα θα ποτίσει.

Μάνα τη γαλανόλευκη
σιδέρωσε σημαία,
σαν θα βαφτεί στα κόκκινα
να κυματίζει ωραία.

Η δόλια η αδερφούλα μου
γοργόνα σαν θα γένει,
τα παλικαριά να ρωτά…
«Μην είδατε τον Ντένη;»

«Τον αδερφό σου είδαμε
έσκουζε για τον Σόρος,
καβάλα στο Βουκεφάλα του
γυμνός σημαιοφόρος.
Μα κόψιμο έπιακε τ’ άλογο
κι έπεσε το γομάρι,
μες τα σκατά επνίγηκε
τον ‘θάψαν στο Χαϊδάρι.»

 

Γιώργος Μικάλεφ

*Πρώτη δημοσίευση στο ημερολόγιο της Μυρτώς στο ThePressProject

«Λεβέντης Εχλιμίντραγε»

20181130_190127a

Καβάλα πάνω στ’ άτι του
μ’ αθλητικό παπούτσι
περνούσε ο λεβέντης νιος
μ’ ένα μυαλό κουκούτσι.

Στο δρόμο εβροντοφώναζε
«ετούτο ξέρω μόνο
Μακεδονία Ελληνική
το λέω και καυλώνω!»

Άλλο δεν ήξερε ωιμέ
του νου ο ψωραλέος
μα οι γονείς καμάρωναν
«ο γιος μας είν’ ωραίος!»

Πάρε βιβλία διάβασε
λιγάκι ξεστραβώσου
άσε τους Μεγαλέξαντρους
τσακίσου και μορφώσου!

Γιώργος Μικάλεφ

Ο Μακεδονομάχος

Ξεγύμνωσες τα σφριγηλά σου οπίσθια
στους τυράννους εμπρός.
Σαν ήλιος Βεργίνας έλαμψες
και τα μάτια τους…
εχύθηκαν απ’ τις κόγχες.
Η παναγία εδάκρυσε
καθώς σ’ τον είδε.
Γενναίε εσύ Μακεδόνα,
εχάραξες εις τη μνήμη των Ελλήνων,
την πατριωτική κωλάρα σου.
Αθάνατος!

 

Γιώργος Μικάλεφ