Κατεβάστε «Το Ημερολόγιο Της Μυρτώς» για το 2018

μικάλεφΆλλη μια «ημερολογιακή» χρονιά ολοκληρώθηκε. Όπως και τα προηγούμενα 3 χρόνια, το ημερολόγιο της Μυρτώς είναι διαθέσιμο για δωρεάν κατέβασμα σε pdf για την ψηφιακή σας βιβλιοθήκη. Το ζωγραφικό αυτό ημερολόγιο αποτελεί πλέον μια σατυρική κυρίως καταγραφή του έτους και δημοσιεύεται καθημερινά στο The Press Project. Ευχαριστώ πολύ για την αγάπη σας. Όσοι έχετε facebook, ακολουθήστε με για να βλέπετε τις καθημερινές μου μουτζούρες. Κατεβάστε το ημερολόγιο από την Ανοικτή Βιβλιοθήκη αλλιώς… Κλικ εδώ για SCRIBD ή εδώ για mediafire. Καλή χρονιά να έχουμε!

 

Γιώργος Μικάλεφ

«Περί βλασφημίας κλπ» του Γιώργου Μικάλεφ

Στις φλόγες της κολάσεως

hell1

The Last Judgement, Hell, circa 1431, by Fra Angelico (public domain)

Όταν ήμουν μικρός, κάτι που με σόκαρε πολύ ήταν οι καθημερινές βλαστήμιες «των μεγάλων». Μας πήγαιναν βλέπεις και σε καθολικό κατηχητικό, χρόνια επτά… «Κύριε δεν είμαι άξιος να σε δεχτώ, μα πες μονάχα ένα λόγο και η ψυχή μου θα θεραπευθεί». Μα τι στο διάολο να έκανε ένα παιδάκι και να μην μπορεί να το δεχτεί ο καλός Θεούλης χωρίς μετάνοιες; Και ‘γώ του μιλούσα του καλού Θεούλη και δεν καταλάβαινα γιατί πρέπει να εξομολογηθώ σε κάποιον παπά. Και τι να του ‘λεγα; Ότι έσπασα το αγαπημένο βάζο της μαμάς; Ότι είπα κακές λέξεις; Παράλληλα οι μεγάλοι όταν είχαν νεύρα, «γαμούσανε» αβέρτα το Χριστό, την Παναγίτσα και πολλούς απ’ τους Αγίους. Στο παιδικό μυαλό μου, το «γαμώ το Χριστό μου» που έλεγε ο μεγάλος, γινόταν εικόνα και τότε δεν ήξερα καν τι σημαίνει γαμήσι… Σύντομα έμαθα (από τους μεγάλους) και η εικόνα της βλαστήμιας ήταν αυτή: Ο μεγάλος έπιανε τον Χριστό και του έκανε τη δουλειά στα τέσσερα, γιατί είχε νεύρα και ο Χριστούλης έκλαιγε και υπέφερε για τις αμαρτίες του ανθρώπου.

hell2

The Garden of Earthly Delights, inner right wing – Hell (public domain)

Δεν τολμούσα να βλαστημήσω. Μου φαινόταν αδιανόητο. Ήμουν σίγουρος πως θα καιγόμουν αυτόματα στα καζάνια της κόλασης! Θα άνοιγε η Γη την ίδια ώρα και τέρμα!  Μας μάθαιναν στο κατηχητικό για τη φρικτή αυτή κατάληξη των ανθρώπων. Την είχα δει μάλιστα την κόλαση σε ένα κάδρο στο σπίτι του Σπύρου Ψ. Μάλλον Ιερώνυμος Μπος ήταν. Χρειαζόταν μεγάλος αγώνας για μια θέση στο παράδεισο. Δεν αρκούσε να είσαι καλός άνθρωπος, έπρεπε να είσαι και της εκκλησίας… και οι δαίμονες μας κύκλωναν και οι φλόγες μας τύλιγαν και τα μαρτύρια του άρχοντα του σκότους Σατανά, ερχόταν να μακελέψουν τις κολασμένες, παιδικές σάρκες!!!

Φρίκη… αλλά έτσι μεγαλώσαμε. Σε μια υποκριτική κοινωνία όπου τα παιδιά πρέπει να υποτάσσονται στον καλό Θεούλη και οι μεγάλοι να τον γαμάνε και αυτόν και την πλάση ολάκερη. Μεγαλώνοντας βέβαια φρικάρανε με τα μουσικά μας ακούσματα, με την αμφισβήτηση μας προς την εξουσία, την εκκλησιά, την κοινωνία… Σε εμάς βλέπεις ήταν ανήκουστο, όχι να πηδάμε τα θεία, αλλά ούτε καν να τα αμφισβητούμε. Το είχε πει και ο μακαριστός… «Σας πάω, αλλά η μαλακία είναι αμαρτία!» Το εισιτήριο στην κόλαση το είχαμε στην κωλότσεπη.

img286a

Σατανιασμένα βρέφη

11

An Angel and a Devil Fighting for the Soul of a Child (public domain)

Ζούμε σε μια κοινωνία που θεωρεί ιερή τελετή, έθιμο, παράδοση, χρέος να κάνει εξορκισμό σε μωρά παιδιά για να διώξει τον πονηρό τον Σατανά… Μιλάω για τη βάπτιση, για όσους δεν γνωρίζουν ότι η τελετή εμπεριέχει εξορκισμό. Λυπάμαι αλλά δεν θα σεβαστώ αυτές τις μαλακίες για κανένα λόγο. Το γράφω αυτό με αφορμή ένα ακόμα βίαιο βίντεο «βρεφικού εξορκισμού» που βγήκε πρόσφατα στη δημοσιότητα. Αυτή είναι η πρακτική (για να διώξουμε τον Σατανά από ένα βρέφος τον 21ο αιώνα) και σε όποιον αρέσει. Δεν μου αρέσει και, απ’ ό,τι βλέπω, δεν αρέσει και στα βρέφη. Την ίδια γνώμη έχω και για ανάλογες παπαριές άλλων θρησκειών.

 

Νεκρολάγνες θρησκευτικές παραδόσεις

Στο δημοτικό άκουσα για τον Άγιο (τον Σπυρίδωνα, ποιον άλλο;) ότι είναι σαν να «κοιμήθηκε» χθες. Ή ήταν αδικημένος απ’ τη φύση ή εγώ είμαι σατανιασμένος και τον βλέπω έτσι σάπιο ή όποιος το λέει αυτό… λέει μαλακίες. Ο Άγιος στην Κέρκυρα, αποτελεί την κύρια τουριστική ατραξιόν του νησιού.  Υπάρχει νόμος περί προσβολής της μνήμης νεκρού, αλλά όχι περί οικονομικής εκμετάλλευσης νεκρού… και μάλιστα σε βαθμό κακουργήματος. Ακρωτηριασμένα μέλη, σώβρακα κλπ να κάνουν τουρνέ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Αλήθεια, οι γραφές αναφέρουν κάπου αυτά τα νεκρολάγνα μυστήρια; Θυμάμαι που διάβαζα παλιότερα, πως οι αφορεσμένοι και οι καταραμένοι δεν λιώνουν. Να θυμηθώ και τους βρικόλακες; Φανταστείτε να παλούκωναν στην καρδιά τα ιερά σκηνώματα υπό άλλες συνθήκες… Ο καθένας ας λατρεύει ό,τι θέλει. Δικαίωμα του, αλλά το να σέρνουν τα σαπισμένα κορμιά νεκρών «Αγίων» στους δρόμους, είναι αποτρόπαιο και όσοι πιστοί το επικροτούν, διαπράττουν μεγάλη «αμαρτία».

Αυτά τα ολίγα. Απλά κάποιες σκέψεις που ήθελα να μοιραστώ και δεν βρίσκω κανέναν λόγο να μην το κάνω. Επιστρέφω στους αφορισμένους μαρκαδόρους μου. Καλά Χριστούγεννα να ‘χουμε!

krampus

Krampus 1900s (public domain)

 

Γιώργος Μικάλεφ

«Λεβέντης Εχλιμίντραγε»

20181130_190127a

Καβάλα πάνω στ’ άτι του
μ’ αθλητικό παπούτσι
περνούσε ο λεβέντης νιος
μ’ ένα μυαλό κουκούτσι.

Στο δρόμο εβροντοφώναζε
«ετούτο ξέρω μόνο
Μακεδονία Ελληνική
το λέω και καυλώνω!»

Άλλο δεν ήξερε ωιμέ
του νου ο ψωραλέος
μα οι γονείς καμάρωναν
«ο γιος μας είν’ ωραίος!»

Πάρε βιβλία διάβασε
λιγάκι ξεστραβώσου
άσε τους Μεγαλέξαντρους
τσακίσου και μορφώσου!

Γιώργος Μικάλεφ

Αγοράζω Χρυσά (Δόντια)

richardos

Ένας μαυραγορίτης κάπου ‘κεί στη Σαρωνίδα
εζήλεψε τα απ’ αυτά του Μίδα
του χρυσαφιού ο μέγας βασιλέας
αγόραζε ως και χρυσούς οδόντες γραίας
ένας άθλιος μαυραγορίτης, που έμενε στη Σαρωνίδα.

Ο Πετράν Της Αντρικής Σχολής

20181114_125234Α

Του Πετράν από την Κρήτη
του ‘φτανε στον Ψηλορείτη
αν δεν είναι ο μπαμπάς σου
σίγουρα έσπρωχνε τη θεια σου
ο καυλωμένος ο Πετράν από την Κρήτη.

 

Γιώργος Μικάλεφ

 

*Μπορείτε να κοινοποιείτε ελεύθερα τη γελοιογραφία (ως φωτογραφία) σε fb κλπ αρκεί να βάλετε και ένα link στην περιγραφή. Ευχαριστώ!

Βόμβα: Ο Άγιος Σπυρίδωνας αποχωρεί από την Ορθόδοξη Εκκλησία!!!

AAAAAAA

Αποχωρώ από την Ορθόδοξη εκκλησία και από το Χριστιανισμό  γενικότερα, μετά από διαφωνίες και συγκρούσεις αιώνων. Επίλεκτα μέλη του παπαδαριού με την ανοχή ολάκερης της ορθόδοξης εκκλησίας, εκμεταλλεύτηκαν το όνομα μου και το ταλαίπωρο κορμί μου. Σιωπή εσημαίνει συνενοχή και η νεκρολαγνεία έχει και τα όρια της!

αγιος σπυρίδωνας

Απαιτώ το ταλαίπωρο κουφάρι μου, να αποτεφρωθεί άμεσα και οι στάχτες να σκορπιστούν στον κόλπο τση Γαρίτσας που τόσο πολύ τον αγάπησα. Οι τραγόπαπες ούτε καν εις την γενέτειραν μου δεν επέστρεψαν τη σορό μου, αλλά έπαιρναν τουρνέ το χέρι μου και -άκουσον άκουσον-… «το γοβάκι» μου, να πηγαίνουν να τα προσκυνάνε και να τα κονομάνε οι παγκαροκράτορες !!! Κατάρα και ανάθεμα στην Ορθοδοξία ολάκερη, ως ότου το «ιερό σκήνωμα» βρει επιτέλους ανάπαυση και σταματήσει να αποτελεί σχεδόν αποκλειστική, τουριστική ατραξιόν ενός νησιού, με την τόση ιστορία. Στο τέλος θα πουλάνε όξω απ’ την εκκλησιά και τρίχες απ’ τα γένια μου… για να μην πω τίποτα τρισχειρότερο και είμαι κι άγιος άνθρωπος.

εφημεριδα 2

Και λίγα θρησκευτικά τώρα… Ο Ιησούς Χριστός ως Θεάνθρωπος και κάτοχος υπερδυνάμεων, ήρθε στη Γη, είδε και έφυγε αηδιασμένος από την ανθρωπότητα, αυτοκτονώντας πάνω στο σταυρό. Αυτοκτονία είναι όταν ένα τρελό φορτηγό έρχεται κατά πάνω σου και ενώ το βλέπεις και μπορείς μ’ ένα σάρτο να βρεθείς στη μπάντα, εσύ μένεις εκεί να σε κάμει σιάδι. Έτσι έφυγε κι ο Ιησούς. Έμεινε πάνω στο σταυρό να ξεψυχήσει, ενώ θα μπορούσε να τους εστείλει όλους στο γέρο το Διάολο και να εζούσε σα Θεός κοντά στους ανθρώπους, να ‘παιρνε και το Μαράκι του και να ‘βανε τον κόσμο στον δρόμο τον καλό, τον λεύτερο και τον ωραίο. Με την αγάπη για σημαία και όποιος θέλει να τυραννεί ανθρώπους, να πήγαινε κι αυτός στον όξω από ‘δω. Αυτά γουστάριζε ο Θεός αλλά εφρίκαρε με την πάρτη μας και την έκαμε μ’ ελαφρά.

εφημεριδα 1Και μου τα λέει όταν πηγαίνω επάνου και πίνουμε το κατιτίς μας. Ούτε εκκλησιές, ούτε παπάδες, μου λέει. Εκκλησία είναι η πλάση ολάκερη. Μια αγκαλιά αγάπης. Και εχτίζουνε οι παγκαροκράτορες σε κάθε γειτονιά και δέκα εκκλησιές. Κάθε Εκκλησιά και καμπαναριό και ταράζουνε τα αυτιά του κόσμου και σκούζουνε στα μεγάφωνα, να ακουστεί η λετουργιά ως τους Αγιούς Σαράντα και πάρε τα χρυσά του τ’ άμφια και τσι χρυσές κιλότες.

Κλείνω κάπου ‘δώ γιατί επήρα φόρα και θα αρχίσω τσι κατάρες πάλε. Αυτοανακηρύσσομαι το λεπόν Άγιος ανεξάρτητος κι αυτόνομος. Δεν θα φτιάξω ούτε θρησκεία, ούτε αίρεση, παρά μονάχα μια σελίδα εις το φέις μπουκ δικιά μου αποκλειστικιά. Την αγάπη μου σας στέλνω και τα λέμε πάλι.

 

Άγιος Σπυρίδων

Γαρίτσα,  Νοέμβρης 2018