“Σάπιες σκέψεις…”

Περί οικολογίας και τηλεόρασης… Ο κύριος Επαμεινώνδας δείχνει από το τηλεοπτικό του παράθυρο τα φυσικά του δέντρα του (κόντευαν Χριστούγεννα) και η κυρία Μαίρη το παίζει θιγμένη και κάπως αγανακτισμένη.  Εγώ έχω πλαστικό λέει στο τελείωμα με ύφος ανώτερης ανωτερότητας και οικολογικής συνείδησης. Τις πούτσες τις θέλει από κρέας όμως και μάλιστα χοιρινό και για να βοηθήσει περισσότερο τον πλανήτη δεν αγοράζει κωλόχαρτο για να σκουπίσει τον κώλο της. Έχει φροντίσει ώστε η κωλοτρυπίδα της να έχει αρκετά μεγάλο άνοιγμα ώστε να μπορεί να εγκαταστήσει αυτόματο κουραδοκαθαριστή… Μπράβο στην κοπέλα και μπράβο και στον κώλο της. Και να μη ξεχνάμε πως η Μαίρη με την θιγμένη οικολογική συνείδηση έχει 50 ζευγάρια παπούτσια φτιαγμένα με αγνά οικολογικά υλικά, που όταν περάσει η μόδα θα αγοράσει άλλα τόσα με τα όμορφα οικολογικά λεφτά της. Μετά ο άλλος οικολόγος λέει και αυτός ότι παίρνει πλαστικό δέντρο. Μάλλον θέλει να γαμήσει τη Μαίρη και της πάει πρίμο σεκόντο. Από την άλλη ο “επιτυχημένος” αυτός νέος έχει 83 κινητά τηλέφωνα και ειδικό δωμάτιο για παπούτσια. Όταν γαμάει δεν χρησιμοποιεί ποτέ αυτά τα άθλια πλαστικά παρασκευάσματα και το αυτοκίνητο του καίει μόνο οικολογικά ούρα. Το αυτοκίνητο του, το αγόρασε με τα τίμια λεφτά που έβγαλε ως τηλεοπτική παρουσία. Η Μαιρούλα που και αυτή είναι μια πολύ “επιτυχημένη” κοπέλα είναι και γυναίκα καριέρας… ξυπνήστε ο κόσμος δεν καταστρέφεται αλλά τους πράσινους φόρους θα τους πληρώσουμε. Και ποιοι τους επιβάλουν? Oι φονιάδες που βομβαρδίζουν και τεμαχίζουν ανθρώπους αθώους. Ποτίζουν με χημικά την ατμόσφαιρα και μετά λένε στην ανθρωπότητα να σώσει τον πλανήτη. Από ποιους? Από αυτούς τους μαλάκες που πάνε να μας τρομάξουν. Ρε έρχεται εξωγήινη απειλή. Σε λίγο καιρό ο ET θα χτυπήσει και τη δικιά σας πόρτα. Πληρώστε φόρους για αντιεξωγήινο αμυντικό εξοπλισμό. Ρε δεν γαμιέστε. Και εμείς αγαπάμε τον πλανήτη. Αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να καταντήσουμε δυσκοίλιοι σαν εσάς. Εξαιτίας αυτών των ρευμάτων που πηγάζουν από “Αυτούς” ο κόσμος ζει τρομαγμένος κάτω από την κάθε καινούρια απειλή που του παρουσιάζουν. Άνθρωπε ξύπνα για όνομα του Θεού…

Περί μαλακίας και επιτυχίας… Εγώ από την άλλη που δεν είμαι καθόλου “επιτυχημένος” εργάζομαι το πολύ 30 ώρες την βδομάδα στο μαγαζί του πατέρα μου. Είχα μακριά μαλλιά και είμαι ακόμα αξύριστος και κουρελής. Όταν έκοψα τα μαλλιά μου όλοι άρχισαν να λένε, μα τι λεβέντης που έγινες. Να ξυριζόσουνα κιόλας θα ‘σουνα κούκλος. Σιχάθηκα να την ακούω την ίδια μαλακία εδώ και τόσα χρόνια. Βλέπετε τα πρότυπα είναι αυτοί οι παπάρες που βλέπουν στις σειρές τους ή οι λεβέντες τους… τα παιδιά τους.  Εγώ τις σπουδές τις παράτησα. Εγώ 17 χρονών σκοτώθηκα και τώρα είμαι ένα σάπιο μυαλό σε έναν λουστραρισμένο κόσμο. Εγώ δεν παίρνω ούτε ουσίες ούτε τίποτα. Είμαι πιο καθαρός από όλους αυτούς τους “λεβέντες τους” που τους βλέπουν περιποιημένους και λαμπρούς και πετυχημένους, αλλά τα μάτια μου τους βλέπουν και τους κόβουν τι σκατά είναι ο καθένας. Αυτός ο κόσμος είναι για τον πούτσο. Αντί να κοιτάξει ο καθένας την καμπούρα του, κοιτάνε ποιον θα σχολιάσουνε και ποιον θα γλωσσοφάνε. Ώρες-ώρες αισθάνομαι σαν να μου πίνουν το αίμα… να μου ρουφάνε την ζωή μου… και αυτό δεν είναι ψέμα. Είναι όλοι τους βρικόλακες και τρέφονται από τη δικιά μου χαρά και τη δικιά μου διαφορετικότητα, δημιουργικότητα,  ζωτικότητα και γαμώ την ανάσταση μου μέσα. Μας ρουφάνε τις ζωές. Έχουν φροντίσει “Εκείνοι” για αυτό. Ο μπάτσος είναι η οικογένεια, ο μπάτσος είναι ο κοινωνικός μας περίγυρος, ο γείτονας, ο περιπτεράς, ο εαυτός μας… μας βάλανε να σφαχτούμε μεταξύ μας. Να ορίσουμε τις νόρμες, τα γαμημένα καλούπια να πλάσουμε. Αυτά τα καλούπια όμως είναι φέρετρα… όλοι θέλουν να αλλάξουν το διαφορετικό… να μας κάνουν σαν τα μούτρα τους. Ακόμα και οι “απ’ έξω” έχουν και αυτοί τον κάλο τους. Είμαστε μόνοι και πρέπει να επιβιώσουμε. Ο συμβιβασμός είναι θάνατος. Προτιμώ να την παλεύω και ας βγάζω ψίχουλα, κι ας μην κάνω ποτέ έκθεση ζωγραφικής, κι ας μην βγάλω ποτέ φράγκο από τα γραψίματα και τα άλλα. Προτιμώ να κάθομαι και να δημιουργώ κάτι, γιατί αυτό με κρατάει. Είναι η πρέζα μου η δημιουργία και ας λένε οι πολλοί τι μαλακίες είναι αυτές. Ο άλλος μπορεί να παίρνει άλλες πρέζες. Δικαίωμα του. Η επιτυχία είναι μια αρρώστια που εξαπλώνεται σαν καρκίνος και η καριέρα που λένε οι γυναίκες είναι μια πίπα, μπορεί και δύο. Εγώ φτιάχνω τηλεοράσεις. Κανείς δεν θα πει πως κάνω καριέρα. Όλοι ρωτάνε τι θα κάνω στη ζωή μου. Μα δουλεύω ρε μαλάκες. Τι στο διάολο να κάνω? Να πάω να σπουδάσω σε μια σχολή που δεν μ’ αρέσει για τέσσερα χρόνια, να χαλάσω λεφτά που δεν υπάρχουν για να συντηρούμε και μετά όλες οι πόρτες θα είναι ανοιχτές και θα με περιμένουν να γίνω διευθυντής. Τα πάντα είναι οι δημόσιες σχέσεις. Αν ήθελα θα μπορούσα με μέσο να πάω κάπου πολύ καλύτερα, με λεφτά καλά και ασφάλεια. Αλλά το καλύτερα είναι για αυτούς. Για να με κάνουν ίδιο, να ταιριάζω στην κοινωνία τους. Εγώ όμως νοιώθω τόσο μόνος και τόσο ξένος αυτά τα χρόνια που δεν την παλεύω να παίξω στο θέατρο. Σε αυτήν την κοινωνία δεν χωράμε όλοι. Κάποιοι μένουμε στην απ’ έξω. Η απ’ έξω μεριά θέλει δυνάμεις και εγώ την αρρώστια την πλήρωσα πολύ ακριβά και τη γλίτωσα. Η Μαρία όμως όχι…

Περί ανθρώπινης ανοησίας… έχω σταματήσει να μισώ τους ανθρώπους και τώρα σχεδόν αποκλειστικά τους λυπάμαι. Νομίζει ο κάθε μαλάκας γέρος, επειδή έζησε αυτός με έναν τρόπο πρέπει να ζήσουν όλοι έτσι. Επειδή αυτός είναι ένας κουμουνιστής πρέπει να είναι όλοι. Και εδώ έρχομαι σε αντίθεση με πολλούς που μπορεί λένε σχεδόν ότι λέω με ωραία λόγια και σάλιο, αλλά οι περισσότεροι από αυτούς έχουν το κόμμα να μιλάει πίσω από τα στόματα τους. Το κόμμα έχει ένα πέος που μπαίνει στους κώλους, διασχίζει το άντερο και καταλήγει στο στόμα. Ανοίγει την ουρήθρα και λέει λόγια που είναι για τον πούτσο. Εγώ δεν έχω κανένα κόμμα και μπορώ να σκέφτομαι ελεύθερα, να μιλάω ελεύθερα και να βρίζω ελεύθερα. Τα κόμματα είναι για τις τελείες και εγώ δεν είμαι ούτε καν παρένθεση. Δεν θα σωθεί ο κόσμος με τα κόμματα. Ξυπνήστε. Σπάστε τις αλυσίδες του μυαλού σας. Δεν υπάρχουν δίκια και άδικα. Η επιβολή της γνώμης φέρνει μόνο συγκρούσεις και επιβολές και γνώμες. Δεν υπάρχει σωστό και λάθος. Το θέμα είναι οι άνθρωποι να συνεννοούνται και αυτό δεν γίνετε. Υπάρχουν ένα σωρό γνώμες, περισσότερες από την ανθρωπότητα όλη. Καμιά φορά αναρωτιέμαι και εγώ τι γράφω και γιατί το γράφω… μα στο τέλος απελπίζομαι και εγώ και μπερδεύω τα λόγια μου και πάλι και απελπίζομαι και σταματάω να γράφω. Αγάπη θέλει ο άνθρωπος. Τα όπλα είναι για τους κώλους των στρατιωτικών.

*Τα των παραπάνω σκέψεων είναι 160% φανταστικά και 66% οικολογικά. Προέρχονται από κάποιον άλλο πλανήτη όπου τα τελευταία χρόνια υπάρχει η μόδα της οικολογικής καταστροφής και του εντειχιζόμενου αυνανισμού.

Γιώργος Σάπιος

η βιβλιοθήκη του κώλου

Εδώ μπορείτε να δείτε και να κατεβάσετε τα βιβλία που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο από τις εκδόσεις «ΤΟ ΚΟΛΟ». Όλα αυτά μπορείτε να τα αποκτήσετε είτε με μια επίσκεψη στη σελίδα μας στο myspace και πατώντας πάνω στα links των pdf βιβλίων τα οποία θέλετε να κατεβάσετε, είτε στέλνοντας ένα email στην παρακάτω διεύθυνση tokolo1984@hotmail.com κάνοντας την παραγγελία σας. Και από εδώ φυσικά, κάνοντας κλικ στο βιβλίο που θέλεται να κατεβάσετε. Προσοχή, από εδώ δεν μπορείτε να κατεβάσετε το περιοδικό.  Όλα τα αρχεία μας, σας προσφέρονται εντελώς δωρεάν αλλά είναι ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΓΙΑ ΑΝΗΛΙΚΟΥΣ.

Κυκλοφορούν τα βιβλία…

“Η καταγραφή της μη-ζωής” βιβλίο με ποιήματα και κείμενα του Γιώργου Ανώνυμου (Σάπιου). Η πρώτη κυκλοφορία των εκδόσεων. 2007

“Το Βιβλίο Του Κώλου” ποιήματα και 2 ιστορίες τρόμου του Γιώργου Ανώνυμου (Σάπιου). Περιέχει και την ιστορία «Οκάξα» της Ελένης. 2008

“KOLOPOLIC” ποιητική συλλογή του Γιώργου Σάπιου 2009

“Μπουρδολογίες Ενός Σάτυρου” ο τίτλος πιστεύω πως τα λέει όλα. Περιέχει εμπειρίες, ερωτικές ιστορίες, ποιήματα και προβληματισμούς ενός σύγχρονου σάτυρου. Του Μοιχάλη Μοίχου!! 2009

“Η Εξομολόγηση Του Δεσπότη” της Ανοσιοτάτης. Είναι η ιστορία μιας αμαρτωλής που προσπαθεί να σώσει την ψυχή της και καταφεύγει σε έναν δεσπότη να ξομολογηθεί. Όμως η εξομολόγηση θα εξελιχθεί σε… τη συνέχεια κατεβάστε την. 2010

«Images by George & Helen» ένα  άλμπουμ της Ελένης και του Γιώργου με  φωτογραφίες από γκραφίτι σε τοίχους, από τη φύση, από ζώα, από μνημεία και άλλα διάφορα. Είναι το πρώτο της σειράς, θα ακολουθήσουν και άλλα στη συνέχεια. 2010

Κυκλοφορούν ως τώρα 7 τεύχη από το περιοδικό ΤΟ ΚΟΛΟ…

Όπως καταλαβαίνεται και όπως σας έχουμε πει, το περιοδικό από εδώ και πέρα θα κυκλοφορεί όποτε βγαίνει αρκετό υλικό. Μπορείτε να το κατεβάσετε μόνο από τη σελιδα μας στο space όπου θα βρείτε τα links.

Τεύχος #1 Γενάρης 2009

Τεύχος #2 Φλεβάρης 2009

Τεύχος #3 Μάρτης/Απρίλης 2009

Τεύχος #4 Μάιος/Ιούνιος 2009

Τεύχος #5 Ιούλιος/Αύγουστος 2009

Τεύχος #6 Νοέμβρης 2009

Τεύχος #7 Μάρτης 2010 «info»

Από τη σειρά “παραμύθια του κώλου ” κυκλοφορούν και οπλοφορούν…

#1… “a Fairy Tale” ένα παραμύθι της Ελένης γραμμένο στα Αγγλικά. Μια ιστορία για μια παρέα τεσσάρων παιδιών που ήρθαν αντιμέτωποι με την κατάρα μιας νεράιδας. 2008

#2… “Τα 101 Πρόβατα Του Κωλομπαρά” το χριστουγεννιάτικο παραμύθι του Γιώργου Σάπιου. Ένα πρόβατο διαφορετικό από τα άλλα, ένας κακός κωλομπαράς & το θαύμα των Χριστουγέννων. 2008

#3… “Ο Δράκος: Η Μανία Του Λυκανθρώπου” άλλο ένα σάπιο παραμύθι και μια ιστορία ενός περιθωριοποιημένου ατόμου που ξυπνούσε ο λύκος μέσα του. Ένας λύκος διαφορετικός από τους άλλους… ένας πολύ ανώμαλος λύκος… 2009

#4… “Μάνα μπορώ να πάω έξω και να σκοτώσω σήμερα” Μια punk ιστορία αρρώστιας, αγάπης & μίσους με βία, sex, ανθρώπινα τέρατα πληκτρολογημένη από το σάπιο χέρι του Γιώργου Σάπιου. Το τέλος θα σας αφήσει με ανοιχτό το στόμα… 2009

#5… “Ο Μαλάκας Της Παρέας” ένα παραμύθι της Ελένης για έναν δύσμοιρο που το πιάσανε μαλάκα. Θα συνεχίσει άραγε να είναι το θύμα και θα κάνει πραγματικότητα τα όνειρα του ή θα παραμείνει για πάντα ο μαλάκας της παρέας…? 2009

#6… «Το Χωριό των Ζωντανών Νεκρών» παραμύθι του Γιώργου Σάπιου με ζόμπι, κουμουνιστές, μπάτσους, αναρχικούς, ζώα και άλλα ωραία που μπλέκουν τη ζωή ενός καλιτέχνη. 2010


 

“ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ (Σ)”

0. Βγαίνουν τώρα μέσα από τα χαλάσματα των σπιτιών τους. Βγαίνουν τώρα οι άγγελοι των ουρανών ντυμένοι στα άσπρα. Άλλοι ξεπρόβαλαν μέσα από τις υπόγειες σπηλιές, όπου καινούριες πολιτείες έχτισαν. Δέκα τυφλοί προφήτες με μοβ μανδύες διασχίζουν την γειτονιά του ανθρώπου. Καθένας τους κρατάει από ένα Βρέφος. Τα Βρέφη οδηγούν τους προφήτες στον λόφο, οπού το θηρίο του Θεού αναπαύετε, και το ξυπνούν.

……………………………………………………….
1. Το θηρίο ξύπνησε και ούρλιαξε στο λόφο του Στρέφη. Οι άγγελοι του κόσμου έτρεξαν και τους μάζεψαν όλους. Ανάμεσα τους βιαστές, βιαστές ψυχών, φονιάδες, προδότες, έντιμοι, πανούργοι, μίζεροι και αρκετοί αναξιοπαθούντες. Το θηρίο βρόντηξε: «Γκρεμίσατε το Όνειρο και τη Ζωή. Μολύνατε τους γιους μου με το ψέμα και τη σαπίλα σας. Πήρατε τις κόρες μου και ξεριζώσατε την Αθωότητα τους. Συνεχίσατε το έργο των πατέρων σας. Διαδώσατε τον φονικό ιό της μιζέριας σε κάθε γωνιά αυτής της “πόλης”. Βαφτίσατε το θέλημα μου “αμαύρωση” και συλλάβατε τους αγγέλους μου για να τους τσακίσετε τα φτερά πριν πετάξουν. Τους ξεριζώσατε την καρδιά και τους ρουφήξατε τη ζωή, μέχρι που του αναγκάσατε να μισήσουν το δώρο μου. Το δώρο που εσείς διαφθείρατε και είστε ανάξιοι να το κρατήσετε. Το δώρο της Ζωής.» Η Γη σχίστηκε στα δυο. Φλόγες ξεχύθηκαν από παντού. Ήταν φλόγες Αγάπης. Το θηρίο δάκρυσε, έκλαψε, κατέρρευσε.

…………………………………………………….
2. Οι υπόλοιποι που έμειναν ήταν 27.000 και ήταν οι μόνοι που έφεραν σφραγίδα ανυπαρξίας. Είχαν είδη δημιουργήσει τη Γη της αναγγελίας, όπου τώρα πια ήταν έτοιμη να δεχθεί την ανώτατη αμόλυντη φυλή. Οι δημιουργοί οδηγήθηκαν στη χώρα του αέναου ύπνου όπου και παρέμειναν δεκαέξι χρόνια ώσπου να ξεκινήσουν το νέο τους ταξίδι.

…………………………………………………….
3. Εφτά μέρες μετά οι φύλακες της ζωής, οδήγησαν τα Μωρά στη Γη της αναγγελίας. Αυτά ήταν τα μόνα αγνά πλάσματα που είχαν επιβιώσει. Την όγδοη ημέρα οι φύλακες στάθηκαν στην άκρη του γκρεμού και συνάντησαν τον δημιουργό τους όπου τους οδήγησε στη Γη της ανάμνησης.

………………………………………………………
(Τα παραπάνω κείμενα είναι Θεόπνευστα)

Γιώργος Ανώνυμος

*η καταγραφή της μη-ζωής

Η ΤΡΙΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΚΤΗΝΟΥΣ

“1. Η ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΤΗΝΟΣ”
Θα ‘θελα να σήμαινα κάτι για σένα
Να ήμουν κάτι το ξεχωριστό στη ζωή σου
Να έβλεπες τον εαυτό σου μέσα από τα μάτια μου
Όχι μέσα από τα μάτια που αντικρίζεις
Αυτά τα έχω βγάλει εδώ και χρόνια
Μέσα από τα μάτια του κτήνους
Θα έβλεπες μια πριγκίπισσα της Σελήνης
Που την υπηρετούν ολόκληρες φυλές
Όμως δεν θα μπορέσεις να δεις ποτέ τίποτα
Τίποτα πέρα από τους ορίζοντες τους
Δεν μπορείς να δεις καν το κτήνος
Το κτήνος που γυρνάει έξω από το σπίτι σου
Το κτήνος που ένα χαμόγελο σου του δίνει ζωή
Το κτήνος που το άγγιγμα σου το σκοτώνει
Γιατί ποτέ δεν άγγιξες την καρδιά του
Και ποτέ δεν θα την αγγίξεις γιατί έχει σπάσει

“2. Η ΣΑΡΚΑ ΤΟΥ ΚΤΗΝΟΥΣ”

Οι σάρκες μου θα ταΐσουν τις λάμιες σας
Και το αίμα μου θα ξεδιψάσει τους γιους σας
Μέσα από τις στάχτες των πόλεων θα ανατέλλω ξανά
Μέσα από τα κορμιά των νεκρών θα λυτρωθείτε

“3. ΤΟ ΚΤΗΝΟΣ ΚΑΙ ΟΙ 7 ΖΩΕΣ”

Όλα φαίνονται αλλιώς από ψηλά
Ίσως να είναι ο θεός που με ξεχνά
Γεννιόμαστε και πεθαίνουμε στο χώμα
Και η κόρη μου δεν με γνώρισε ακόμα
Μέσα στη δικιά μου αλήθεια θα λυτρωθώ
Μέσα σε ένα δάκρυ σου θα χαθώ
Και αν μια μέρα πετάξω στον ουρανό
Θα είμαι ο Εωσφόρος που θα πέσω για να σηκωθώ
……………………………………………………………….

Αν με ρωτήσεις τι και πώς
Θα βρεις απάντηση στο φως
Η προσευχή σου εισακούστηκε ξανά
Από ένα κτήνος με καρδιά
Μαζεύοντας τα κομμάτια σου βρήκα κάτι που είχες χάσει
Βρήκα ένα παιδί που του άρεσε να τρέχει μες τα δάση
…………………………………………………………………..

Η ανάγκη μας για δημιουργία χάθηκε
Μέσα στα σχέδια σου για τις ζωές μας
Και εγώ να υπηρετώ ένα κτήνος άλλο
Ένα κτήνος που ζητάει πολλά
Μα τίποτα δικό μου

Γιώργος Ανώνυμος

*η καταγραφή της μη-ζωής

“THE GHOST OF ROBERT IRWIN”

Another night in the hospital
And my mind is growing digital
I think there’s something wrong in here
A lack of pain, a lack of fear
………………………………………….

I could build castles with my head
My paintings were black and sometimes red
Self mutilation was never easy
And the doctors are always busy
……………………………………………

It’s October of 1932
So many things I have to do
But I’m tied on my hospital bed
Talking every day with a brain-dead
………………………………………….

“I am the ghost of Robert Irwin
You can see me only when you are drinking
I am the ghost of Robert Irwin
And my dream is out of sleeping”
……………………………………….

Today my mind was clear to see
A little girl smiling to me
I never thought that it could be
Please Alice set me free
……………………………………….

She was an angel but she was blind
She used to help me with my mind
But now she said I’m going too far
It seems to me another scar
…………………………………………

Now I walk alone the street
And I don’t give no goddamn shit
The priest said that I’m a sinner
But Ethel called me handsome dreamer
………………………………………………….

“I am the ghost of Robert Irwin
You can see me only when you are drinking
I am the ghost of Robert Irwin
And my dream is out of sleeping”
………………………………………………

Veronica always asked for more
She’s just a little fucking whore
About art she doesn’t care
And now I feel only despair
…………………………………………

I watch my life fades away
I’ll bet this is my final day
No one cares what’s in my head
So I send them to the dead
……………………………………..

Now it’s 1938
I can’t feel no more hate
Sleeping in my cold cell
There’s a place for me in hell

Γιώργος Ανώνυμος

*η καταγραφή της μη-ζωής

“ΤΟ ΞΩΤΙΚΟ”

Τον είδαν το βράδυ να περνά έξω από το σπίτι σου
Την πόρτα χτύπησε μα εσύ δεν ήσουν μέσα
Φορούσε κουρέλια και ζητούσε λίγη αγάπη
Και έτσι έφυγε να πάει πάρα πέρα

…………………………………………………….
Τους δρόμους πήρε ψάχνοντας να βρει
Τα ξωτικά που χάθηκαν στην πόλη
Μα πουθενά δεν έβλεπε ψυχή
Για λίγο στάθηκε και κοίταξε εσένα

…………………………………………………
Ήσουν ντυμένη στο χρώμα της βροχής
Και έλαμπες σαν άγγελος του κόσμου
Σε είδε που πετούσες το κλειδί
Μιας καρδιάς που χάθηκε στο δρόμο

………………………………………………
Τον είδαν ξανά να γυρίζει μοναχός
Τώρα πια έψαχνε για μια καινούρια αλήθεια
Μέσα στα μάτια του που ‘καίγαν σαν φωτιές
Είπαν πως είδαν να λάμπει η μορφή σου

…………………………………………….
Τώρα την πόρτα ανοίγει του σπιτιού του
Σε ένα δωμάτιο νεκρό θα ξαποστάσει
Ένας άντρας που γυρεύει την ψυχή του
Και ώσπου να ‘ρθει το πρωί την κυνηγάει

……………………………………………..
Στους δρόμους πια δεν τον βλέπεις να γυρνάει
Έχει χαθεί μέσα σε δικό του κόσμο
Κάποιοι λένε τον είδαν νύχτα να γελάει
Και άλλοι πως πέθανε εδώ και ένα χρόνο

Γιώργος Ανώνυμος

*η καταγραφή της μη-ζωής

SIVA

Siva I can’t burn their corpses any longer
Siva their fleshes can’t make me any stronger
Krishna, I am the other
Jesus, forgive your father
Buddha your nirvana is not enough for me
My vicious circles is the perfect place to be
…………………………………………………..

Blind prophets are rising from the south
Holy words are hiding in her mouth
Christ is sleeping in the woods
Hiding from her wicked moods
……………………………………

All Gods are screaming in his ears
Pain and love are sacred fears
Blood and flesh and rotting hearts
Mystical nights with Crowley’s cards
……………………………………..

Madman’s prophecy is clear
Goat won’t die this year

Γιώργος Ανώνυμος

*η καταγραφή της μη ζωής

SHAMAN’ S PLACE

Inside the mirror I can see
A tyrant coming from the abyss
The river is strange
Don’t let them take me

…………………………………………….
Tell me about the active side of infinity
And I won’t be afraid anymore
Shaman’s herbs make me strong enough
I can live in alternative worlds

…………………………………………..
Animals are walking through the walls
We are flying above them
Watching our figures sleeping on the floor
Are we all dead or just passengers?

……………………………………….
Every day the cocoon fades away
I don’t know, maybe it‘s my fault
The eagle is in my mind
Something always is left behind

………………………………………
Today I can see
I can see what I couldn’t see
Shaman makes me see what is real
But they all disappeared before the fall

Γιώργος Ανώνυμος

*η καταγραφή της μη-ζωής

ΣΤΗΝ Ε ΣΤΗΝ Α ΚΑΙ ΣΤΗΝ Β (Β)

Χιλιάδες σκέψεις, χιλιάδες αφορμές
Και ένα κτήνος να σου ξύνει τις πληγές
Καμία σκέψη, καμία αφορμή
Μόνο παράνοια υπέροχα αγνή

……………………………………………
Μου ‘λεγες άνοιξε τα μάτια σου και κοίτα
Πες μου τι βλέπεις σαν κοιτάς στον ουρανό
Βλέπω εσένα που χάθηκες μια νύχτα
Είσαι ένας άγγελος ψηλά στον ουρανό

………………………………………………..
Τώρα τις βλέπω καθαρά τις ευκαιρίες
Αυτές που μου ‘λεγες πως δεν τις κυνηγώ
Ήρθανε κι άλλες απαίσιες, γελοίες
Και όλες τώρα μου χαράζουν τον λαιμό

……………………………………………….
Δεν φταίω εγώ που πια κουράστηκα να ελπίζω
Σε μια ανοιξιάτικη βροχή θα λυτρωθώ
Δεν φταίω εγώ που πάλι άρρωστος τρεκλίζω
Όπως και να ‘χει σε λίγο θα ‘ρθω να σε βρω

Γιώργος Ανώνυμος

*από την καταγραφή της μη-ζωής