Trainspotting (1996)

“Trainspotting” 1996 Σκοτσέζικη ταινία σε σκηνοθεσία Danny Boyle βασισμένη στο εξαιρετικό βιβλίο του Irvine Welsh. Ένα τσούρμο προβληματικοί νέοι, punk, ναρκωτικά, ληστείες, παραισθήσεις, aids, υπερβολική δόση, επιδόματα ανεργίας, sex, βρώμικες τουαλέτες, ξύλο, θάνατος και άλλα που μου διαφεύγουν σε μια ταινία κλωτσιά στα αρχίδια. Μιλάει επίσης για την ηρωίνη ωμά σαν την ωμή πραγματικότητα. Πιστεύω πως δεν θα μπορούσε να γίνει καλύτερα η μεταφορά του συγκεκριμένου βιβλίου στην οθόνη. Ο τίτλος και μόνο αρκεί για να καταλάβουμε ότι δεν είναι μια συνηθισμένη ταινία.

Παραγγελιά (1980)

“Παραγγελιά” 1980. όπως διαβάζουμε και στην αρχή του έργου… η ιδέα αυτής της ταινίας στηρίζεται σε μια πραγματική ιστορία του 1973. Στην ιστορία του Νίκου Κοεμτζή που καταδικάστηκε τρεις φορές σε θάνατο για την δολοφονία δύο αστυνομικών, ενός πολίτη και για άλλες σωματικές βλάβες εξαιτίας μια παραγγελιάς (ήταν πολλά περισσότερα). Άλλοι των είπαν ήρωα και άλλοι φονιά. Ο Σαββόπουλος έγραψε για αυτόν έναν ύμνο, το “μακρύ ζεϊμπέκικο για τον Νίκο”. Στην ταινία παίζουν μεταξύ άλλων ο Αντώνης Αντωνίου και ο Αντώνης Καφετζόπουλος. Συμμετέχει και η Κατερίνα Γώγου όπου απαγγέλλει ποιήματα της με έναν συγκλονιστικό τρόπο που για μένα την κάνει πρωταγωνίστρια. Η ιστορία της ταινίας ξεκινάει με την παρέα του Νίκου να πηγαίνουν σε τελειωμένο νυχτερινό κέντρο με το φορτηγάκι του φίλου του, που γράφει “νεωτερισμοί είδη προικός ο Βάγγος” και τελειώνει σε μια δικαστική αίθουσα. Κατά την διάρκεια της ταινίας αναφέρονται αρκετά γεγονότα του παρελθόντος που σε συνδυασμό με τα συμβάντα μας βοηθάνε να καταλάβουμε πως οδηγήθηκε ο πρωταγωνιστής σε αυτήν την έκρηξη βίας. Όποια κι αν είναι η γνώμη σας για τον Νίκο Κοεμτζή, που ζει και πουλάει το βιβλίο του στο μοναστηράκι, αξίζει και με το παραπάνω να δείτε την “παραγγελιά”. Σενάριο και σκηνοθεσία, Παύλος Τάσιος.

“στο μυαλό είναι ο στόχος…”

Σπιρτόκουτο (2003)

“Σπιρτόκουτο” 2003. Ένα  ακραίο αριστούργημα του Νίκου Οικονομίδη. Από τις πιο καφρίλες ταινίες που έχω δει και ας μην έχει μέσα ούτε έναν ακρωτηριασμό. Η λεκτική βία σε όλη της το μεγαλείο, πιο ακραία, πιο ρεαλιστική από ποτέ. Μια μέρα στο σπίτι του Δημήτρη, ενός ανθρώπου της διπλανής πόρτας. Είναι καλοκαίρι και ο κλιματισμός έχει χαλάσει. Κάποια προβλήματα της οικογένειας σε συνδυασμό με τις συνθήκες και την ασυνεννοησία πυροδοτούν την κατάσταση. Χαρακτήρες που ξεπερνούν τα όρια τους. Παίζουν Ερρίκος Λίτσης, Κώστας Ξυκομηνός, Ελένη Κοκκίδου, Αγγελική Παπούλια, Γιάννης Βουλγαράκης, Ιωάννα Ιβανούδη, Σταύρος Γιαγκούλης και Σεραφίτα Γρηγοριάδου. Η ταινία μεταφέρθηκε και στο θέατρο.

Ο χαμένος τα παίρνει όλα (2003)

“Ο χαμένος τα παίρνει όλα” 2003. Μια ταινία του Νίκου Νικολαϊδη με τους Γιάννη Αγγελάκα, Συμεών Νικολαϊδη, Ιφιγένεια Αστεριάδη, Τζένη Κιτσέλη, Louise Attah, Lumi Savva και την Ιωάννα Παπά. Η ταινία μας δείχνει την βρωμιά και την παρακμή μιας πόλης, σε όλη της το τραγικό μεγαλείο. Ο Γιάννης Αγγελάκας αναλαμβάνει το ρόλο του άντρα που τριγυρίζει στο δρόμο με τα λιγοστά του υπάρχοντα, μετά από έναν χωρισμό. Θα καταλήξει σε μια παλιά του ιστορία όπου θα τον φιλοξενήσει προσωρινά, αφού πρώτα στραπατσαριστεί από μαλάκες της ασφάλειας. Στη συνέχεια θα μπλέξει σε μια βρώμικη δουλειά μαζί με έναν μικρό που οπλίζεται με την κιθάρα του, την σύντροφο του, μια μαυρούλα stripper και τη δεσποινίς Βατόμουρο. Έχουν όλοι ένα κοινό όνειρο. Να φύγουν μακριά. Άλλοι για να φτιάξουν τη ζωή τους και άλλοι για μια παραλία που δεν ξέρουν καν αν υπάρχει… ακούγεται μουσική του Γιάννη Αγγελάκα και τραγούδια του Συμεών Νικολαϊδη.

Disturbing Behavior (1998)

“Disturbing Behavior” 1998 σε σκηνοθεσία David Nutter. Ο Steve (James Marsden) με την μικρή του αδερφή Lindsay (Katharine Isabelle) και τους γονείς, μετακομίζουν στο Cradle Bay. Εκεί ο James πιάνει φιλία με δυο παρείσακτους, τον UV και τον Gavin που τον κατατοπίζουν και του γνωρίζουν την τρίτη της παρέας την Rachel (K.Holmes). Γρήγορα μαθαίνει από πρώτο χέρι πως (πράγματι) κάτι περίεργο συμβαίνει με μια ομάδα παιδιών, τους “blue ribbons” που συχνάζουν στο γιαουρτάδικο… κάτι που σχετίζεται με πλύση εγκεφάλου μαθητών, αλλόκοτα βίαιες συμπεριφορές και περίεργες εξαφανίσεις. Μια ταινία για μικρούς και για μεγάλους, με πολλές αλήθειες, αρκετή δόση γέλιου και γαμάτη μουσική. Δείτε την… και θα με θυμηθείτε…

“Hey teacher… leave them kids alone…”

Halloween (2007)

“Halloween” 2007. Το να γυρίσει κάποιος remake αυτό το αριστούργημα του Carpenter, 30 σχεδόν χρόνια μετά, θα ήταν αρκετά ριψοκίνδυνο. Ο  Rob Zombie όμως δεν κώλωσε και διέπρεψε παρά τις κριτικές και τις αναλύσεις του κώλου. Ο Rob Zombie όχι μόνο έδωσε το δικό του στίγμα στην ταινία, αλλά της άλλαξε την Παναγία με την καλή έννοια. Δεν αρκέστηκε στο να γυρίσει απλά τα ίδιες σκηνές ξανά δημιουργώντας ένα απλό αντίγραφο χωρίς νόημα. Ο Daeg Faerch (ο μικρός τα σπάει)  παίζει τον νεαρό Michael Myers που του αρέσουν τα νεκρά ζωάκια. Η μητέρα του (Sheri Moon Zombie) για να συντηρήσει την οικογένεια το έχει ρίξει στο στριπτίζ. Ο γκόμενος της είναι ένα ρεμάλι (William Forsythe) που δεν συμπαθεί ιδιαίτερα τον μικρό. Ο Michael έχει και δύο αδερφές, μία μεγάλη που κλασικά δεν θα ζήσει για πολύ και μία μπέμπα. Όμως δεν αρκείτε στην δολοφονία της αδερφής του… σκοτώνει άλλα τρία άτομα. Όλα αυτά… τη μέρα του Halloween. Ακολουθεί ο εγκλεισμός του σε ψυχιατρείο όπου ο Dr Loomis (Malcolm Mc Dowell) θα τον αναλάβει προσωπικά. Φύλακας στο ψυχιατρείο είναι και ο γνωστός Μεξικανός… Ο μικρός, που δεν βγάζει μιλιά, έχει ως μοναδική διασκέδαση εκεί μέσα να φτιάχνει μάσκες… Ο γιατρός δεν θα βγάλει ποτέ άκρη μαζί του, μέχρι που μία μέρα θα το σκάσει από εκεί μέσα με άσχημες συνέπειες. Στη διάρκεια του εγκλεισμού του ο μικρός θα μεγαλώσει…  θα μεγαλώσει πάρα πολύ. Τον ρόλο του ενήλικου Michael που δεν τρώγεται με τίποτα, αναλαμβάνει ο πανύψηλος Tyler Mane. Εννοείται βέβαια πως δεν πρέπει να χάσετε και το αυθεντικό Halloween του 78 με την μοναδική Jamie Lee Curtis να γράφει ιστορία στα πρώτα της κιόλας βήματα…

The Devil’s Rejects (2005)

“The Devil’s Rejects” 2005. Η συνέχεια του σπιτιού με τα χίλια πτώματα… “Σάρκα & Αίμα”. Αυτή τη φορά η οικογένεια καταδιώκεται άγρια απ’ την αστυνομία και ένα σερίφη (William Forsythe) που διψάει για εκδίκηση. Το σπίτι περικυκλώνετε από μπάτσους και γαζώνετε κυριολεκτικά. Ο Otis και η Baby το σκάνε και η μαμά firefly πέφτει στα χέρια του νόμου. Ο Tiny έλειπε απ’ το σπίτι και τη γλίτωσε. Ο Captain Spaulding, που τον βλέπουμε σε πολύ προσωπικές στιγμές με μια καυτή γκόμενα, σπεύδει να βοηθήσει την κόρη του… και τον Otis αναγκαστικά. Όποιος βρεθεί στον δρόμο τους τη γάμησε… Εδώ εμφανίζετε και ο αδερφός του clown που είναι ένας ιδιοκτήτης μπουρδέλου και τον υποδύεται ο Ken Foree που έπαιζε στο θρυλικό “Dawn of the Dead” του 1978. Ο Rob Zombie αποδεικνύει για άλλη μια φορά πως εκτός από γαμάτα τραγούδια, φτιάχνει ακόμα πιο γαμάτες ταινίες. Το τέλος είναι όλα τα λεφτά. Οι ευαίσθητοι και οι ψυχικά άρρωστοι σαν εμένα μπορεί και να συγκινηθείτε. Αν δεν θέλετε να δείτε το πρώτο, δείτε αυτό οπωσδήποτε! Απ’ τις καλύτερες ταινίες του είδους που έχω δει τα τελευταία χρόνια. Στο τέλος βλέπουμε και την αφιέρωση στη μνήμη του Matthew McGrory (1973-2005), του Tiny. Σημείωση: δεν το χα προσέξει αλλά παίζει και ο Johnny Knoxville στο ρόλο ενός μπάτσου. Παίζει επίσης ο γνωστός Μεξικάνος… όνομα δεν λέω…

“what’s the matter kid, don’t you like clowns? Don’t we make you laugh? Aren’t we fucking funny?”