Ποταπά ανθρώπινα σκουπίδια του χθες!

Ένα πεζό – γραπτό, για το περιβάλλον
(από το Παναγιώτη Μαυρόπουλο – Σταυριώτη)
Επιτρέψτε μου, ανάμεσα στις τόσες «κομματικές κραυγές» των ημερών… να «κραυγάσω» και εγώ (με ένα μικρό κείμενο μου), ποιητικά και «πολιτικά»!
Στόχος μου είναι όλοι αυτοί που μας αγνοούν επιδεικτικά γιατί νομίζουν ότι η δύναμη τους θα είναι παντοτινή… Κραυγάζω ενάντια σε όλους αυτούς όπου η παρουσία και η συμπεριφορά τους, αποτελεί κίνδυνο και «ύβρη» προς την ανθρωπότητα, το περιβάλλον, τη φύση και τον πλανήτη μας…
Αυτή η ποιητική μου κραυγή πιστεύω ότι είναι καθαρά πολιτική και ταιριάζει να ακουστεί από όλους και προς όλους.
Iδιαίτερα, αυτή την ποιητική «κραυγή» θα πρέπει να την λάβουν σοβαρά υπόψη τους οι πολιτικοί που μας ζητούν, τη ψήφο μας…
Eλπίζω να το βρείτε ενδιαφέρων, επίκαιρό, άξιο των περιστάσεων και κατάλληλο προς δημοσίευση.

Ποταπά ανθρώπινα σκουπίδια του χθες!

Σύντομα, η Mεγάλες Πόλεις σας, θα καταρρεύσουν, «εκ των έσω».
Τα τείχη θα πέσουν, τα κτίρια θα καούν, τα παλάτια θα γκρεμιστούν,
οι αποθήκες των Nαών του χρήματος θα αδειάσουν…
και όλοι εσείς, οι έμποροι των Εθνών, δε θα μπορείτε να κάνετε τίποτα γιατί,
ακόμα και οι φύλακες που σας προστάτευαν, θα σας έχουν εγκαταλείψει.
Kανείς δε θα νοιαστεί για σας… γιατί κανείς δε θα υπάρχει να σας βοηθήσει.
Έτσι απλά, ξαφνικά, μία κάποια ημέρα, θα πάψετε να υπάρχετε… μαζί με τις τερατουΠόλεις σας

Όλοι…
Εσείς οι σύγχρονοι οικονομικοί δυνάστες – βασανιστές της ανθρωπότητας…
Εσείς που μολύνετε τη γη, τη θάλασσα, τις λίμνες και τα ποτάμια…
Eσείς που κόβετε ανεξέλεγκτα τα δάση…
Eσείς που γεμίσατε με ανεξέλεγκτες χωματερές τον πλανήτη…
Εσείς που αφήνετε σκουπίδια ακόμα και στο διάστημα…
Εσείς που δηλητηριάζετε των αέρα που αναπνέουμε…
Eσείς που κρύβετε, μεταλλάσσετε και πουλάτε ακριβά (και με αποκλειστικότητα) τους σπόρους των φυτών…
Εσείς που πειραματίζεστε πάνω σε ανυποψίαστους ασθενείς…
Εσείς που βασανίζεται (με ανείπωτη βαρβαρότητα) τα ζώα…
Εσείς που εμπορεύεστε τις τροφές, την παιδεία, την υγεία και τη γνώση…
Εσείς που εμπορεύεστε την ανθρώπινη σάρκα και εκμεταλλεύεσθε την παιδική εργασία…
Όλοι εσείς που βιάζετε καθημερινά το περιβάλλον – ποταπά ανθρώπινα σκουπίδια – είναι γραφτό να χαθείτε οριστικά από το προσκήνιο της ιστορίας του Πλανήτη μας!
Θα μετατραπείτε σε ένα «απολίθωμα των σκοτεινών χρόνων», ξεχασμένο σε συρτάρι επαρχιακού Μούσειου «Kοινωνικής Παρελθοντολογίας»… κατάλληλο (σαν θέμα) μόνο για μελέτη από «σπασίκλες» σπουδαστές του Mέλλοντος. Μία ασήμαντη υπό σημείωση, σε αζήτητη ιστοσελίδα, του Κοσμικού Διαδικτύου…
Θα είστε, κύριοι, κάτι σαν θραύσμα σπασμένης εγχάρακτης πήλινης λογιστικής πινακίδας, θαμμένης μέσα στην καυτή άμμο της έρημου… Αναμνηστικό μιας ακατανόητης αντί-περιβαλλοντολογικής μετά-καπιταλιστικής ανάπτυξης.
Οι Γενιές του μακρινού Mέλλοντος…
θα σας αντιμετωπίζουν σαν ένα «αμελητέο παλαιοντολογικό εύρημα», ένα νοσηρό «πολιτισμικό σκουπίδι», ή έναν άκρος επικίνδυνο «μολυσματικό αντί – περιβαλλοντικό ιό».
Θα σας θεωρούν χαρακτηριστικό «υπόλειμμα ίχνους» ενός τερατόδικου αντί-κοινωνικού μορφώματος του παρελθόντος.
Θα καταστείτε Κύριοι, «θέμα έρευνας» ιδιότυπων Aκαδημαϊκών Προφεσόρων, εξεζητημένων δια-Γαλαξιακών  μετά-Φιλοσόφων… βαριεστημένων Πρυτάνεων ιδικών Συμπαντικών Πανεπιστημίων για παν-ηλίθιους!
Στο τέλος, όλοι εσείς, θα διαγραφείτε ολοσχερώς, ακόμα και από τις Κοσμικές καταγραφές της Θεϊκής Δημιουργίας… ως ανάξιοι λόγου… σαν να μην υπήρξατε ποτέ!

Η οικονομική «Παγκοσμιοποίηση» που πρεσβεύετε σήμερα κύριοι, δε θα σας βοηθήσει να επιζήσετε. Οι ίδιοι θα προκαλέσετε το κακό μέλλων σας. Σύντομα εσείς και η αντί-Κοινωνική, αντί-Περιβαλλοντολογική βαρβαρότητα σας, θα ανήκετε για πάντα στο παρελθόν.

Η αλόγιστη εκμετάλλευση του περιβάλλοντος και η ανήθικη «εκμετάλλευση Ανθρώπου από άνθρωπο», δεν μπορεί παρά να παύσουν μια μέρα να υπάρχουν. Ο Πολιτισμός, η Ισότητα, η Aδελφοσύνη και ο σεβασμός προς το Περιβάλλον είναι σίγουρο πως θα θριαμβέψουν.
Η Ανθρωπότητα θα εξελιχτεί. Η Ζωή θα προχωρήσει. Ο Πλανήτης μας θα ζήσει για πολλά – πολλά χρόνια ακόμα! Και σίγουρα… θα ζήσουμε και εμείς επάνω σε αυτόν, ευτυχισμένοι… χωρίς όλους εσάς… Ποταπά, ανθρώπινα σκουπίδια του χθες!
Παναγιώτης Μαυρόπουλος – Σταυριώτης
Συγγραφέας Ζωγράφος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.