ΓΥΡΩ-ΓΥΡΩ ΟΛΟΙ

Μάτια που καίνε σα φωτιές
Ζεσταίνουν άγριες νυχτιές
Μες τα βουνά και μες τα δάση
Και ότι του ‘ρθει ας κατεβάσει
Παιδί αγνό και καθαρό
Μέσα στον έναστρο ουρανό
Η πόλη πια δεν το κρατά
Πέταξε πέρα μακριά
Κορμί γεμάτο με πληγές
Ενθύμια από νεκρές χαρές
Χέρια κομμένα και ραμμένα
Στο πρόσωπο δάκρυα με αίμα
Φόβος ξανά δεν θα υπάρξει
Σε λίγο πάλι θα χαράξει
Του τέλους βλέπει την αρχή
Και όλοι πέφτουνε στη Γη

Γιώργος Ανώνυμος

*από την καταγραφή της μη ζωής που μπορείται να κατεβάσετε από εδώ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.